Angst stopt. Angst komt voort uit ons verleden, vanuit  ervaringen die we voortaan liever vermijden. Dat herkent iedereen waarschijnlijk wel. Boeken vol zijn er over geschreven. Angst om te falen, angst om teleur te stellen, angst om te verliezen, angst voor oordelen, angst voor pijn. Van oudsher heeft angst een belangrijke functie: het hielp de mens overleven in een barbaarse, ruige tijd. In onze omgeving weten we eigenlijk wel dat de angst die we voelen vaak ongegrond en niet levensbedreigend is (bijvoorbeeld bij het spreken voor een grote groep mensen of voorafgaand aan een belangrijke examen). Toch heeft ze vaak een beperkende en verlammende werking. Ik vraag me af welke angst Gerard en Sven overviel op het moment vlak voor de fatale wissel. Dat angst hier het vertrouwen in de weg stond, dat kun je mooi waarnemen. En dat angst er ineens er lijkt te zijn en alles lijkt over te nemen, dat is hier ook goed te zien. Door eerlijk te reflecteren op gedachtes, gevoelens en onderliggende overtuigingen, wat ze ongetwijfeld zullen doen, kan deze vreselijke ervaring voor hun een krachtig leermoment worden en een gelegenheid voor groei. Maar er kan ook een nieuwe angst bij komen: de verlammende gedachte om niet weer een foute wissel te maken... . Hoe zou het zijn wanneer ons gedrag niet meer gegeven wordt door onze angsten uit het verleden? Als we angst omzetten in leermomenten. Voorbij onze angst gaan, ons losmaken en kijken wat nog meer mogelijk is? Welke toekomst zie je dan voor je? Hoeveel risico ben je bereid daarin te lopen? Zou je dan nog een keer een verkeerde wissel aankunnen? Want het omarmen van je angsten en er voorbij gaan doe je eigenlijk alleen als het alternatief inspirerend is!

Bregje en Saskia , maart 2010